Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/32824 K.2024/6147

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 8. Asliye Mahkemesinin, 13.05.2016 tarihli ve 2016/304 Esas, 2016/329Karar sayılı kararı ile a) sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, b) sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği, beraat hükmünün bozulmasına ilişkindir. Sanık ... 'ın temyiz isteği, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ... 'ın evlilik için aracılık yaptığının çevresince bilindiği, tanık ...'in sanık ile katılanı tanıştırdığı, katılanın sanık ... ile telefon irtibatı kurup tanık ...'in çalıştığı otelde buluşarak evlenme isteğini ...'a da söylediği, sanığın katılana "mehir olarak ne vereceksin" diye sorduğu, katılanın 18 adet Cumhuriyet Altını vereceğini söylemesi üzerine sanık ... 'ın katılanı Şirinyer'e götürüp ... ile tanıştırdığı, ... ile katılanın bir süre aynı evde karı-koca hayatı yaşadığı, bir süre sonra ...'ün kendisine mehir olarak takılan altınları alıp evi terk ettiği, böylelikle sanık ... 'ın dolandırıcılık suçunu işlediği, sanık ...'ün ise ...'ın eylemlerine iştirak ettiğine dair tam bir vicdani kanaat oluşmadığı mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık ..., ...'ı ve ...'i de tanımadığını, suç tarihinde ... isimli şahsın kitapçı dükkanında çalıştığını, kimlik bilgilerinin ele geçirildiğini, adına bir çok hat çıkartıldığını, katılanla hiç telefon görüşmesi yapmadığını, katılanın telefon görüşmesi yaptığı telefonlarla bir ilgisi olmadığı şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. Sanık ... , bir kadınla evlenmek isteyen ... ile buluştuklarını, ...' ün de bekar olduğunu bildiği için katılanı alıp Şirinyer' e götürdüğünü ve ... ile tanıştırdığını beyan ederek suçu tevil yoluyla ikrar etmiştir.

4. Katılan ..., ... olarak tanıdığı 53 yaşlarında bir kadınla sanık ... vasıtasıyla tanıştığını, evlenme karşılığında kadına 17 adet altın, 150 dolar ve 1.000 TL nakit verdiğini, kısa süre karı-koca hayatı yaşadıklarını sonrasında kadının evi terk ettiğini, katılmak istediğini beyan etmiştir.

5. Katılan 17.03.2015 tarihli teşhis tutanağına göre evlenme vaadiyle kendisini dolandıran kadını teşhis edememiştir. Ancak 29.03.2016 tarihinde Cumhuriyet Savcılığında vermiş olduğu ifadesi sırasında ...'ün fotoğrafları kendisine gösterildiğinde, ... olarak tanıdığı, 5 gün karı-koca hayatı yaşadığı kadının sanık ... olduğunu beyan etmiştir. 6. 27.08.1984 doğumlu sanığının dosya arasında bulunan fotoğrafının incelenmesinde 30-35 yaşlarında olduğu kanaati edinilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... 'ın Temyiz İstemine Göre Yapılan İncelemede Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 08.02.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında bu durumun mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Katılan ...'in Temyiz İstemine Göre Yapılan İncelemede

Mahkemece, Sanık ...'ün sanık ... 'ın dolandırıcılık eylemine iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak delil elde edilememesi nedeniyle beraatine karar verilmiş ise de, katılanın 29.03.2016 tarihinde Cumhuriyet Savcılığında vermiş olduğu ifadesi sırasında ...'ün fotoğrafları kendisine gösterildiğinde, ... olarak tanıdığı, 5 gün karı-koca hayatı yaşadığı kadının sanık olduğunu teşhis ettiği, ancak teşhis sırasında kullanılan vesikalık fotoğrafın 30-35 yaşlarında kadına ait olması,

sanığın aşamalardaki beyanında karı-koca hayatı yaşadığı kadının 53 yaşlarında olduğunu beyan etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması açısından; sanık ...'ün teşhise elverişli fotoğrafları temin edildikten sonra katılana usulüne uygun şekilde teşhis işlemlerinin yaptırılması, kendisini dolandıran kadının yaşının kaç olduğunun sorulması, ifadesiyle teşhis işlemi arasındaki çelişkinin giderilmesi sonucuna göre sanığın hukuki durumunu takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi; hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık ... ve katılanın temyizi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden Başkan Vekili ...'ün 30.08.2024 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232 nci maddesinin beşinci fıkrasına istinaden düşülen işbu şerhin altı imzalanmıştır.