Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/32945 K.2022/5346

İlk derece mahkemesince sanık hakkında nüfuz ticareti suçundan 5237 sayılı TCK’nin 255. maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında TCK’nin 157. maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezasına hükmedildiği buna karşı katılan vekili tarafından suçun vasfı yönünden de temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla;

Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.1993 tarihli, 2-187/222 sayılı içtihadında da belirtildiği gibi, Yargıtay’ın duraksamasız uygulamalarına göre; tür ve miktarı itibarıyla kesin olan kararların dahi suç vasfına yönelik temyizi halinde Yargıtay denetimine tabi tutulacakları, bu durumun maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasını amaçlayan ceza yargılamasının doğal sonucu olduğunun benimsendiği nazara alındığında CMK’nin 286/2-b. maddesi uyarınca kesin hüküm olsa bile suçun vasfına yönelik temyizler kesinlik sınırının aşılmadığı gerekçesiyle reddolunamayacağı bu itibarla; katılan vekilinin suç vasfı yönünden temyizinin, hükmü temyizi kabil hale getirdiği belirlenerek yapılan incelemede;