Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/33287 K.2024/6977

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2015/154 Esas, 2016/186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası,58 inci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarınave mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına,

2. Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci, 52 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarınave mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; atılı suçların maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına; hükmün eksik araştırma ve inceleme neticesi usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ile katılan Havva Taş arasında daire alım satımı hususunda 80.000,00 TL bedel karşılığı anlaşma sağlandığı, kapora olarak 3.000,00 TL'nin katılan tarafından sanığa verdiği, 05.05.2014 tarihinde tarafların alım satıma konu taşınmazın resmi satış işlemleri için tapu müdürlüğüne gittikleri, burada katılanın sanığa 65.000,00 TL daha nakit para verdiği,

geriye kalan 12.000,00 TL tutarındaki borca ilişkin ise davaya konu senedin 12.000,00 TL olarak tanzim edilip taraflarca imzalandığı,devamında katılanın senede konu 12.000,00 TL tutarındaki borcunu nakit olarak sanığa elden teslim etmesi akabinde senet aslını sanıktan istemesi üzerine sanığın senedin yanında olmadığını belirterek katılana teslim etmediği, bunun yerine dosya içerisinde örneği bulunan senedi yırtıp attığını, tahsil için işleme koymayacağını taahhüt ettiği bir yazıyı katılana verdiği,

devam eden süreçte sanığın kendisinde bulunan bono üzerinde tahrifat yaparak katılan aleyhinde Kütahya 1.İcra Dairesinin 2014/7440 dosyası üzerinden icraya koyarak tahsil etmeye çalışması eylemleri ile özel belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarından olan icra müdürlüğünü aracı kılmak suretiyle dolandırıcılığa teşebbüs suçlarını işlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık aşamalarda oluşu tevil yollu ikrar etmiştir.

3.Suça konu sahte bono ile ilgili düzenlenen ATK İhtisas dairesi raporu ve mahkeme tarafından alınan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere 12.000-TL rakamının önüne yüzbinler basamağına 1 rakamı yazdığı, "onikibin" yazısının önüne ise "yüz" ibaresini eklediği, bu şekli ile gerçekte 12.000-TL olan senet bedelinin 112.000-TL'ye çıkarıldığı, tespit edilmiştir.

4. Mahkeme tarafından tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinde; sanığın yasal unsurları haiz bono üzerinde tahrifat yapması eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 210 uncu maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu ve sanığın tahrifat yaptığı bonoyu katılan aleyhine icra koyması eylemleri ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarından olan icra müdürlüğünü aracı kılmak suretiyle dolandırıcılığa teşebbüş suçlarını işlediği kanaatiyle temyize konu hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 16.06.2016 tarihli ve 2015/154 Esas, 2016/186 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,