Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/33304 K.2025/11315

A.Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden; Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/514 Esas, 2016/872 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca özel belgede sahtecilik suçu bakımından; sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı,

kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan vekilince yapılan itirazın Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.07.2016 tarihli, 2016/955 değişik iş sayılı kararı ile reddedilmiş olduğu anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik temyiz istemi yönünden dava dosyasının Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

A.Dolandırıcılık Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden;

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen eylemin dosya kapsamına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1. maddesindeki dolandırıcılık suçunu oluşturduğu tespit edilerek yapılan incelemede;