Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/33376 K.2021/14077

1-) Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyizlerinin incelenmesinde;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmalarda ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanıklar tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2-) Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyizlerinin incelenmesinde;

a-) Katılanın, olay tarihinde arkadaşı sanık ... vasıtasıyla tanıştığı sanık ... ile kayden adına kayıtlı ...'daki evin alımı için 47.500 TL bedel üzerinden anlaştıkları, 7.500 TL peşin, 10.000 TL'yi tapu tesliminde geri kalan 30.000 TL için de lehtan bulunduğu suça konu çeki cirosuz olarak verdiği, sanık ...'in evin satışından vazgeçmesine rağmen cirosuz olarak aldığı suça konu çeki sanık ...'a verdiği, sanığın da sahte ciro ile çek bedelini tahsil ettiği, bu surette sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri kabul olunan somut olayda; sanıklar ile katılan arasında herhangi bir hizmet ilişkisinin bulunmadığı,

bu nedenle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı, ancak sanıkların katılan adına suça konu çekte sahte ciro yaparak hileli hareketlerle katılanın zararına bankadan çek karşılığını almak suretiyle haksız menfaat temin etmeleri eyleminin, TCK'nin 158/1 -f maddesinde düzenlenen bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmemek suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması yasaya aykırı,

b-) Kabule göre de. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli, 2013/11-397 Esas ve 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere. 5237 sayılı TCK'nin “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “belgede sahtecilik” suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş olup, anılan Kanun maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına giren bir suçun,

bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlendiği de dikkate alınarak, sanıkların üzerlerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun mağdurunun kamu olduğu, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun ise mağdurunun katılan ... olduğu,

dolayısıyla sanıklara isnat edilen resmi belgede sahtecilik suçu ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun mağdurlarının farklı olduğu anlaşılmakla, sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nin 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,