Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/33403 K.2026/1436

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında "18.09.2013" olarak gösterilen suç tarihinin "16.08.2013" şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 14.Asliye Ceza Mahkemesinin, 2012/201 Esas, 2013/325 Karar sayılı ilamının, 09.09.2013 tarihinde kesinleştiğinin, iş bu dosyadaki suç tarihinin ise 16.08.2013 olduğunun anlaşılması karşısında.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinde yer alan "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde tekerrür hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenleme uyarınca, suç tarihinden sonra kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydına göre 18.09.2012 tarihinde kesinleşen İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2012 tarihli ve 2010/435 Esas, 2012/278 Karar sayılı kararı ile hapisten çevrilen 6000 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine ilişkin hükmün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak,