Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/33420 K.2024/6173

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/151 Esas, 2016/241 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 58 inci, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 1 yıl 15 gün hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına;

...'e yönelik dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 58 inci, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 10 ay hapis ve 640,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına; trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delâletiyle aynı maddenin ikinci fıkrası, 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; sanığa yüklenen dolandırıcılık eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi kapsamında kaldığına ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın yüklenen suçları işlediğine dair kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, bilgisayardan çıkarttığı Tedaş'a ait dosyalar, Tedaş görevlisi olduğuna dair tanıtma kartı ve kontrol kalemi ile kendisine Tedaş görevlisi havası vererek şikayetçilerin elektrik sayaçlarını kontrol edip kaçak elektrik kullandıklarını, ceza keseceğini, hapse girebileceklerini söyleyerek hile ile kandırması ve yönlendirmesi neticesinde şikayetçi ...'dan para ve altın, ...'den para alarak haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık, olay tarihinde yakalandığında olay mahalline 1,14 promil alkollü olduğu halde araçla gelmek suretiyle de trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; yüklenen suçların

sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A), (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/151 Esas, 2016/241 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.