Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/33453 K.2021/8283

7201 sayılı Tebligat Kanunun’un 17. maddesindeki “Belli bir yerde devamlı olarak meslek ve sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.” düzenlemesi uyarınca Kanunun 17. maddesine göre yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için, muhatabın adreste bulunmama sebebinin tespiti gerekir.

Somut olayda; sanığın yokluğunda verilen hükmün savunmasında bildirmiş olduğu iş yeri adresine tebliğe çıkartıldığı, tebliğ memuru tarafından tebliğ evrakına “Aynı adreste daimi oturan yetkili çalışanına...(Özen) imzasına tebliğ edilmiştir.” şerhi yazılarak tebliğ edildiği, yapılan tebligatta muhatabın adreste bulunmama sebebinin tespit edilmemesi ve tebligat adresinin iş yeri adresi olup olmadığı belirlenmeden çalışanına tebliğ edilmesi sebebiyle usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla sanık müdafisinin temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

A) Sanık hakkında “Özel Belgede Sahtecilik” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğu ve itiraz mercisi olan İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesince 19.04.2016 tarih ve 2016/396 değişik iş sayılı karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasınına ilişkin kararın kaldırıldığı, bu aşamada temyize konu incelenecek bir karar bulunmadığı anlaşıldığından, dosyasının incelenmeksizin İADESİNE,

B) Sanık hakkında “Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının, Kamu Meslek Kuruluşlarının, Siyasi Parti, Vakıf Veya Dernek Tüzel Kişiliklerinin Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

1) Digital Platform İletişim Hizmetleri A.Ş.'nin yetkili teknik servisi olarak görev yapan sanığın katılan ...’in bilgi ve rızası dışında 24.10.2010 tarihinde 4643786 numaralı Digitürk Ücretli Digital Televizyon İçerik Hizmetleri Konut İçi Kullanma Sözleşmesini düzenleyerek tespit edilemeyen bir şahsın kullanımına açtırmak suretiyle atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunan olayda.

Özgün Elektronik isimli iş yeri yetkilisi olan sanığın suça konu “Digitürk Ücretli Digital Televizyon İçerik Hizmetleri Konut İçi Kullanma Sözleşmesi” başlıklı belgenin iş yerinde düzenlenmiş olmasına rağmen kim tarafından düzenlendiği konusunda araştırma yapılırken sözleşme üzerindeki.... numaralı hattın kullanıcısının yerine [TELEFON] numaralı hattın kullanıcısının tespitine yönelik araştırma yapılmış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; sözleşme üzerinde yazılı ...numaralı hatta ait abonelik sözleşmesinin aslı getirilip kim tarafından düzenlendiği tespit edilerek,

hat sahibinin sanıktan başka biri olması halinde ise, bu hat sahibinin bilgisine başvurulması, TİB kayıtlarının getirtilerek bahse konu hat ile suç tarihinde görüşme yapan kişilerin HTS raporundaki görüşme sayıları da gözetilerek tanık olarak dinlenmelerinden sonra,

bahse konu hattın suç tarihi itibariyle fiili kullanıcısının kim olduğu hususu duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenerek bu kişi ya da kişiler hakkında gerektiğinde suç duyurusunda bulunulması ile açılacak kamu davasının birleştirilmesinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla hüküm kurulması,