KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/33815 E., 2026/859 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2026
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/360 E., 2016/196 K.
- Suçlar
- Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik
- Hükümler
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
1. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... Ve ... Hakkında Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; sanıklara yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin, Tebliğname' ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,
2. Sanık ... Hakkında Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık Ve Özel Belgede Sahtecilik Suçundan, Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... Ve ... Hakkında Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre, sanık ...'nin hükümden sonra 18.07.2023 tarihinde öldüğü anlaşılmış; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ya yüklenen ''özel belgede sahtecilik'' suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği, bu itibarla katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/33815, K. 2026/859, 21 Ocak 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama