KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/33870 E., 2022/6407 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suçlar
- Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hükümler
- Esastan ret, mahkumiyet
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 24.11.2005 tarihi yerine 24/11/2015 olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir. 1-Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddi hükmü ile nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:
Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden 5271 sayılı CMK'nın 286/2-h maddesi uyarınca, davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar kesin olup temyizi mümkün olmadığı ayrıca nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden katılma konusunda Ceza Genel Kurulunun 03.07.2018 tarih ve 2015/9-1191, 2018/328 sayılı Dairemizce de benimsenen kararında kamu davasına katılmanın “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hâli” olarak anlaşılıp uygulanmış,
buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma ve temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmakla T.C. ...’nın sanığa yüklenen nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan doğruya zarar görmemesi nedeniyle kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı, usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği anlaşıldığından, şikâyetçi kurum adına vekilinin temyiz isteminin 298. maddeleri gereğince REDDİNE,
2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizlerinin incelenmesinde:
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/33870, K. 2022/6407, 13 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama