Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/3408 K.2024/3156

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çiftlik Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2016 tarihli ve 2015/331 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 205 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2'şer yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyiz istemi; atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, 2.Sanık ...'in temyiz istemi; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, belgenin aldatıcılık niteliğinin olmadığına, beraat kararı verilmesine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur Nazif Güçer'in, arkadaşı olan sanık ... aracılığıyla, sanık ...'ten borç para aldığı ve karşılığında 05.05.2013 ödeme tarihli suça konu bonoyu verdiği, mağdurun vade tarihinde bono bedelini sanık ... aracılığıyla sanık ...'a gönderdiği, sanık ... tarafından bedeli ödendikten sonra bononun sanık ...'tan alınarak yırtıldığının söylendiği, ancak sonraki tarihte bononun vade tarihinin 05.05.2014 olarak değiştirilip, sanık ... tarafından tanık ...'e ciro edilerek ... tarafından tahsil için bankaya verildiği ve banka tarafından mağdura gönderilen ihtar üzerine yapılan şikayet neticesinde, sanıklar hakkında resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan kamu davaları açılmıştır.

2. Sanıklar atılı suçlamayı kabul etmemişlerdir.

3. Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 06.08.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre bonodaki "05.05.2013" tarihinde bulunan "3" rakamının üzerine farklı siyah mürekkepli bir kalem ile tahrifen "4" rakamının yazıldığı, bu tahrifatın ilk nazarda dikkat çekecek bulgular taşıması nedeniyle aldatıcılık niteliğinin bulunmadığı belirtilmiş, mahkemece bono aslı üzerinde yapılan incelemede de, yapılan sahteciliğin açıkça anlaşıldığı, aldatıcılık niteliğinin bulunmadığı değerlendirilmiştir.

4. Mahkemece, sanıkların savunmaları, mağdur ve tanık beyanları, uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların bononun vade tarihi olan 05.05.2013 tarihini “05.05.2014” şeklinde değiştirdikleri ve sanık ...'ın bonoyu ciro ederek ...'e verdiği, her ne kadar bonoyu ciro eden kişi sanık ... ise de, sanık ...'ın mağdura bonoyu alıp yırttığını söylemesinden, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğinin kabulü ile yapılan sahteciliğin aldatıcılık niteliğinin bulunmaması da dikkate alınarak, sanıkların eyleminin resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçunu oluşturduğu kabul edilip temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5327 sayılı Kanun'un 205 inci maddesindeki "resmi belgeyi bozmak, yok etmek ya da gizlemek” suçunun oluşabilmesi için belgenin içeriğindeki bilgilerin anlaşılmaz, kullanılamaz hale getirilmekle birlikte belgenin maddi varlığına dokunulmaksızın ondan faydalanma olanağının ortadan kaldırılması ya da belgenin tamamen yok edilmesinin gerekeceği; somut olayda, sanıkların mağdur tarafından bedeli ödenmiş bonodaki vade tarihini değiştirmek suretiyle tahrifat yapmaktan ibaret eylemlerinde;

belgeyi sahteleştirerek yararlanma kastı ile hareket ettikleri, kasıtlarının resmî belgeyi bozma, yok etme veya gizlemeye yönelik olmadığından bu suçun unsurlarının oluşmadığı, belgede gerçekleştirilen sahteciliğin aldatma niteliğinin bulunması halinde fiilin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı, ancak belge aslı üzerinde mahkemece yapılan incelemede, yapılan sahteciliğin aldatıcılık niteliğinin bulunmadığının belirlenmesi karşısında, unsurları oluşmayan suçtan sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Çiftlik Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2016 tarihli ve 2015/331 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararlarına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,