Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/34457 K.2024/7157

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/271 Esas, 2016/197 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının f bendi,62, 52, 53 üncü maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın temyiz isteği, şikâyetçiyi tanımadığını, şikâyetçinin takla attırma işlemi yapacağını, şikâyetçinin duruşmaya çağırılmadığı, tanıklar dinlenmeden karar verildiği, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. 2.Sanık ...'ın temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığı, suç işlemediği, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklardan ...'ın kredi kartını sanık ...'a vererek komisyon karşılığında kredi kartı borcunu ertelemeye yarayan "takla attırma" şeklinde ifade edilen işlemi yapmasını istediği, sanık ...'in Diyarbakır iline gelerek ...

İletişim isimli işyerinin sahibi olan şikâyetçi ...'ın yanına gittiği, kredi kartının borcu olduğunu belirterek işlem yaptırmak istediğini söylediği, şikâyetçinin 375 TL'yi nakit komisyon karşılığında kredi kartına 15.000 TL'yi yatıracağını, daha sonra aynı karttan bu parayı geri çekeceğini, kredi kartının bir süre kendisinde kalması gerektiğini söylediği, sanık ...'ın kredi kartını bırakarak işyerinden ayrıldığı, şikâyetçinin HSBC Bank Dağkapı ATM'sinden kredi kartının bağlı olduğu hesaba 15.000 tl yatırdığı, ardından arkadaşı olan ...'a ait ...

İletişim isimli işyerine giderek pos cihazından alışveriş yapılmış gibi işlem yapmak istediği sırada cihazdan "karta el koyun" şeklinde uyarı geldiği, kartın işleme kapatılması nedeniyle şikâyetçinin yatırdığı 15.000 TL'yi tahsil için işlem yapamadığı, sanık ...'ın, şikâyetçi ... tarafından kredi kartına 15.000 TL'yi yatırmasının hemen ardından kredi kartını kaybolmuş gibi işleme kapattırdığı, bu şekilde atılı suçu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıkların diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanıkların savunmalarında 15.000 TL parayı şikâyetçiye ödediklerini belirtmeleri karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, şikâyetçinin beyanı alınarak zararın giderilip giderilmediği, tamamının ödenip ödenmediği, kısmi ödeme var ise bu ödemeye muvafakatinin olup olmadığının sorulması, 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesindeki koşullar da değerlendirilmek suretiyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile sanıklar hakkında hükümler kurulması,

2.5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilecek haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde, asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hükümler kurmak suretiyle eksik adli para cezası tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,