Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/34623 K.2021/7447

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sorgusunda bildirdiği adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ çıkartılmaksızın doğrudan aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince tebliğ yapılmak suretiyle hükmün kesinleştirildiği görülmüş ise de, bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bunun da bulunmaması halinde, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, mahkemece yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanık müdafisinin 08.05.2017 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nin 7 ve 5252 sayılı TCK’nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen 765 sayılı TCK’nin 503/1 (5237 sayılı TCK’nin 157/1) maddelerinde düzenlenen "Dolandırıcılık" suçunun Kanundaki cezasının füru ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden,