Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/34877 K.2021/8129

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.04.2021 tarih ve 2020/10220 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.05.2021 tarih ve KYB-2021/48234 sayılı ihbarname ile;

"Hırsızlık suçundan sanıklar ... ... ve ... (...) ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2011 tarihli ve 2009/929 esas, 2011/116 sayılı kararının, sanık ... yönünden Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 30.03.2015 tarihli ve 2014/20982 esas, 2015/5760 karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip,

yeniden yapılan yargılama sonucunda sanıkların beraatlerine ve her iki sanık yönünden anılan Kanunun 157/1. maddesi kapsamında Uşak Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına ve sanıklardan ... ...'ın müdafii vasıtasıyla edimi yerine getirerek müşteki ile uzlaştığı, 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesi kapsamındaki dolandırıcılık eyleminin de uzlaştırmaya tabi olduğu gözetilerek uzlaştırma evraklarının Uşak Cumhuriyet Başsavcılığınca değerlendirilmesine dair Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2019 tarihli ve 2015/281 esas, 2019/6 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanık ... ... yönünden yapılan incelemede;

Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2011 tarihli ve 2009/929 esas, 2011/116 sayılı kararının 20.05.2013 tarihinde temyiz edilmeden kesinleşmesini müteakip, 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle,

Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosu'nun 22/01/2018 tarihli talebi üzerine dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesini takiben müşteki ile sanık arasında uzlaşma sağlandığı anlaşıldığından Mahkemesince düşme kararı verilmesi gerektiği ancak bu konuda bir karar verilmediğinin anlaşıldığı olayda, meselenin mahallinde Mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği düşünülerek yapılan incelemede;

Sanık ... yönünden yapılan incelemede; a)Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2011 tarihli kararının Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 30.03.2015 tarihli ve 2014/20982 esas, 2015/5760 karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda bozma ilamına uyulduğundan bahsedilmiş ise de, suça konu eylemin dolandırıcılık suçunu teşkil edebileceği, iddianamede yer almayan bir suçtan hüküm tesis edilemeyeceği gerekçesiyle hırsızlık suçu yönünden beraat hükmü verilip, dolandırıcılık suçu yönünden ise suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmakla, tek bir eylem olan dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması gerekirken, iki farklı suç nitelendirmesi ile iki ayrı hüküm kurulmasında,

b)02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklikle, infaza konu dolandırıcılık (157/1) suçunun uzlaşma kapsamına alınması sebebiyle, hükmün infazının durdurularak, 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

c)Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2019 tarihli kısa kararda ve gerekçeli kararın gerekçe kısmında diğer sanık ... ... hakkında yargılama yapılmadığı gözetildiğinde gerekçeli kararın hüküm kısmında sanıkların beraatlerine şeklinde ifadeye yer verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Sanıklar hakkında TCK'nin 141/1 maddesi uyarınca kamu davası açıldığı ve yargılama sonunda aynı maddeden mahkumiyet hükmü tesis edildiği, akabinde sanık ...'in temyiz etmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 30.03.2015 tarih, 2014/20982 Esas ve 2015/5760 Karar sayılı ilamıyla suç vasfının dolandırıcılık olduğundan bahisle hükmün bozulduğu ve mahkemece yapılan yargılama sonucunda hırsızlık suçundan beraat hükmü kurularak dolandırıcılık suçundan dava açılmadığı gerekçesiyle suç duyurusunda bulunulduğu, bu hükmü sanık ... müdafisinin tekrar temyiz etmesi üzerine,

yine Yargıtay 13. Ceza Dairesi tarafından beraatin gerekçesine yönelik temyiz bulunmadığı ve temyizde hukuki yarar olmadığından bahisle esasa girilmeden talebin reddine karar verildiği , 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 6545 sayılı Kanunla değişik 14. maddesi ile 31.01.2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 sayılı sayılı kararının ortak hükümler bölümünün 4. maddesindeki ''Ceza Daireleri,