Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/35043 K.2021/9045

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 07.04.2021 tarih ve 2020/2563 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.06.2021 tarih ve KYB-2021/50765 sayılı ihbarname ile;

Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f son ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 kez 4 yıl hapis, 1.500,00 Türk lirası ve 700,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.06.2018 tarihli ve 2017/410 esas, 2018/246 sayılı kararının "sanığın istinabe yoluyla Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/1404 değişik iş sayılı dosyasında 07/11/2017 tarihinde alınan savunmasında, her iki mağdura da ulaşamadığını,

mağdurların zararlarını karşılamak istediğini beyan etmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinde yer alan "Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs (…)(1) suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.(2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde,

verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Mahkemece mağdurların zararı belirlenip, sanığa zararı gidermesi için makul bir süre verildikten sonra sonucuna göre etkin pişmanlık hükümleri yönünden değerlendirme yapılmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Sanığın tensip zaptıyla birlikte düzenlenen yakalama emri neticesinde Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nde alınan 07.11.2017 tarihli savunmasında müştekilere ulaşamadığını zararlarını gidermek istediğini belirtmesi karşısında; bu savunma esas mahkemesine iletildikten sonra,

sanığa zararı gidermesi için makul bir süre ve imkan verilmeden hakkında TCK'nin 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmadan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmekle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, itirazın reddine ilişkin İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.06.2018 tarihli ve 2017/410 esas, 2018/246 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine,