Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/35145 K.2024/6389

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma sonrasında Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2019 tarihli ve 2018/326 Esas, 2019/31 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; dolandırıcılık suçundan, mahkumiyet ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz istemi, cezayı kabul etmediğine, beraat etmesi gerektiğine, sanık ...'ün temyiz isteği, dolandırma kastının olmadığına, mağdur edildiğine, katılan ... vekilinin temyiz isteği, eksik ceza verildiğine, erteleme uygulanmasının yanlış olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların, araçlarını satmak isteyen katılanlar ile araçların alımı konusunda anlaşmaları, bir miktar kapora vermeleri, ikna ile noterde araçların devrini almaları, akabinde kalan parayı vermemek adına sahte senetler vermeleri, ertesi gün vereceklerini söylemeleri gibi bahaneler uydurarak parayı ve araçları geri vermemeleri biçimindeki eylemler nedeniyle sanıklar hakkında beş farklı iddianame ile dolandırıcılık suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Sanıklar Mehmet ve ...'in, olağan bir satış işlemi olduğunu, dolandırıcılık yapmadıklarını beyan ederek, sanık ...'ın, kendisinin diğer sanıkların yanında çalıştığını, onların söylediği işleri yaptığını beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmedikleri, birbirlerini tanımayan katılanların aşamalarda benzer şekilde gelişen oluşları doğruladıkları, dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği, uzlaşılamadığına ilişkin raporun dosya arasında bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Mahkeme tarafından bozma sonrasında sanıkların savunması, katılan beyanları, benzer çok sayıda dosyalarının bulunması ve tüm dosya kapsamına göre, benzer şekilde ve başlangıçtan itibaren dolandırıcılık kastı ile hareket eden sanıkların atılı suçları işledikleri kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Küçükçekemce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2014 tarihli ve 2012/1346 Esas, 2014/178 Karar sayılı kararının sanık ... tarafından kendisi hakkında verilen mahkumiyet hükümleri yönünden, katılan ... tarafından kendisine yönelik eylemlere katılan ve haklarında mahkumiyet kararı verilen sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümleri temyiz edilmesi, Yargıtay 15. Ceza Dairesince temyiz incelemesinin bu kapsamda yapılması karşısında, verilen diğer hükümlerin temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştiği ve bozma sonrası bu kısımlarla ilgili yeniden kurulan hükümlerin yok hükmünde olduğu, bu kapsamda incelemeye konu kararın temyiz kapsamının, sanık ...'in katılanlar ... ve ...'a yönelik, sanıklar ...'in ...'ya yönelik, eylemleri olduğu belirlenerek,

İlk uzlaştırma teklifinin yapıldığı tarihten uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporunun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

A. Katılan ... Vekilin Temyiz İstekleri Yönünden

Küçükçekemce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2014 tarihli ve 2012/1346 Esas, 2014/178 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ...'ın katılan ...'a yönelik eylemleri ile ilgili kurulan hükümlerin temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştiği, bozma ilamı kapsamında olmadığı, bozma sonrası yeniden kurulan mahkumiyet hükümlerinin yok hükmünde olduğu ve temyizen incelenecek hüküm bulunmadığı belirlenmiştir.

B. Sanık ...'ün Katılan ...'ya, Sanık ...'in Katılan ...'a Yönelik Eylemleri Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

1. 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanık ...'in tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C. Sanık ...'in Katılan ...'ya Yönelik Eylemi Hakkında Kurulan Hükme Yönelik

Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu (7201 sayılı Kanun) hükümleri uyarınca kendisine uzlaştırma işlemlerini gerçekleştirmek üzere dosya tevdi edilen uzlaştırmacının öncelikle uzlaştırma teklifi yapılacak ilgililere telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle uzlaştırma teklifi yapmak üzere çağrı yapması,

şayet belirtilen şekilde çağrı yapılamaz ise bu defa uzlaştırmacının ilgili savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosundan uzlaşma teklifi yapılmasını talep etmesi gerektiği, böyle bir taleple karşılaşan büronun da muhatabına ulaşamaması durumunda öncelikle muhatabın bilinen son adresine tebligat çıkartılması, tebligat yapılmadan iade edilmesi durumunda muhatabın MERNİS adresinin tespit edilerek MERNİS şerhi ile 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında;

bozma kararı sonrasında, yargılama konusu suçun 6763 sayılı Kanun ile uzlaştırma kapsamına alınmış olması sebebiyle dosyanın uzlaşma işlemleri için uzlaştırma bürosuna gönderildiği, uzlaştırma raporu ve eklerinin incelenmesinde; uzlaştırmacı tarafından katılana ulaşıldığı, katılanın uzlaşmayı kabul ettiği, ancak sanığa tebliğ edilen formların tebliğ edilemeden iade edildiği ve bu şekilde uzlaşmanın sağlanamadığı belirtilmiş ise de;

uzlaştırma teklifinin yukarıda açıklandığı üzere uzlaştırma bürosu aracılığıyla 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılması gerekirken, usulüne aykırı olarak düzenlenen uzlaştırma raporu esas alınarak yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılan ... Vekilin Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin vaki temyiz isteminin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,.

B. Sanık ...'ün Katılan ...'ya, Sanık ...'in Katılan ...'a Yönelik Eylemleri Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2019 tarihli ve 2018/326 Esas, 2019/31 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık ...'in Katılan ...'ya Yönelik Eylemi Hakkında Kurulan Hükme Yönelik

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2019 tarihli ve 2018/326 Esas, 2019/31 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,