Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/35191 K.2023/941

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 ncü

maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2011 tarihli ve 2011/481 Esas, 2011/566 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 141 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2011 tarihli ve 2011/481 Esas, 2011/566 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 06.06.2018 tarihli ve 2015/6748 Esas, 2018/4268 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen hırsızlık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2019 tarihli ve 2018/659 Esas 2019/842 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, vasisine ulaşamadığı, bu sebeple mağduriyet yaşadığı, geçmişteki sabıkasına dayanılarak cezalandırıldığı, son savunma alınmadan yokluğunda karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın 05.03.2011 tarihinde bir televizyon kanalında 055... .. .. nolu telefonundan arkadaşlık teklifinde bulunduğu şikâyetçi Raziye'nin de bu teklifi kabul edip, sanık ile telefonda konuştuktan sonra 06.03.2011 günü saat 10:30 sıralarında Konak YKM önünde buluştuğu, sanık ile şikâyetçinin bir süre birlikte gezdikleri, sanığın kendisini İsmail adıyla tanıtıp, Yaşar Üniversitesinde öğretim görevlisi olduğunu belirttiği, hatta eşinin öldüğünü söylediği,

akabinde lokantada yemek yedikleri, saat 14:00 sıralarında 856 sokakta bulunan Çarşı Kafede oturup sohbet etmeye başladıkları, o sırada şikâyetçinin Samsung marka cep telefonunu masanın üzerine bıraktığı bir süre sonra sanığın "kafe kalabalık burada çalınabilir " diyerek cep telefonunu alıp, montunun cebine koyduğu kısa bir sohbetten sonra sanığın telefon konuşması yapacağını bahane edip, masadan ayrıldığı anlaşılmaktadır.

2. 12.08.2011 günü bir başka suç nedeniyle yakalanan ve gerçek adı ... olan sanığın fotoğrafı şikâyetçiye gösterildiğinde, şikâyetçinin kesin bir şekilde sanığı teşhis ettiği anlaşılmaktadır. 3. 25.01.2019 tarihli uzlaşma raporuna göre tarafların edimli olarak uzlaşma sağladıkları, ancak edimin yerine getirilmemesi sebebiyle uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmaktadır. 4.Mahkemesince sanık savunması, şikâyetçi beyanı teşhis tutanakları ile tüm dosya kapsamında sanığın atılı suçu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek ve 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34 üncü maddeleri gereğince "şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu" tarih ile "uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği" tarihe kadar zamanaşımı süresinin durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın temyiz sebepleri yönünden

Bozma sonrası 08.10.2018 tarihli oturumda sanığın duruşmalardan vareste tutulmayı talep ettiği anlaşıldığından savunma hakkının kısıtlanmadığı, yine 25.01.2019 tarihli uzlaşma raporuna göre tarafların edimli olarak uzlaştıkları, ancak edimin yerine getirilmemesi sebebiyle uzlaşmanın sağlanamadığı, uzlaşmanın usul ve yasaya uygun olduğu, bu sebeple tüm dosya kapsamı itibariyle verilen mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Diğer temyiz sebepleri yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2019 tarihli ve 2018/659 Esas 2019/842 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanğın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,