Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/35390 K.2023/9543

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre; ... 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2014/69 Esas, 2015/649 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 1. Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 15 gün hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2. Özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddesi uyarınca erteli 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; tanık ...'ın talimat mahkemesince dinlenirken talimat müzekkeresine sanık müdafiine duruşma gün ve saati bildirilmesi dercedilmediğinden hazır olunması engellenmek suretiyle savunma haklarının kısıtlandığına, sahte olduğu iddia edilen faturalar katılan şirket nezdinde olmasına rağmen yerel mahkemeye sunulmamış olmasına, şirketin muhasebe kayıtlarında herhangi bir inceleme yapılmamış olmasına ve diğer sanıkların ikrarının sanık yönünden herhangi bir hüküm ifade etmemesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Sanık ...'ın, 02.06.2008-27.11.2012 tarihleri arasında katılan şirketin Sabiha Gökçen Havalimanı bilet satış ofisinde bilet satış personeli olarak çalıştığı, bilet satış ofisindeki çalışanların sahte bagaj faturası düzenleyip bagaj parası aldıklarının ihbarı üzerine şirketin yaptığı araştırma sonucunda, sanık ... ile temyiz dışı diğer sanıklar ... ile ...'ın 2012 yılı Haziran , Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim,

... aylarında yolcuların check-in işlemleri sırasında fazla bagajları için bilet satış ofisine ödemiş oldukları fazla bagaj ücretlerinin özel rezervasyon bileti ( fazla bagaj ) faturası olarak düzenleyip şirketin kayıtlarına geçirilmesi gerekirken bir kısım fazla bagaj ücretinin sahte özel rezervasyon bileti ( fazla bagaj faturası ) düzenlenerek ücretini de hesaplara intikal ettirmeyip uhdelerine almak suretiyle katılan ... zarara uğrattıkları, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.

2. Temyiz dışı sanıklar ... ile ...'ın suçlarını ikrar ettikleri, sanık ...'nın ise üzerine atılı suçu inkar ettiği anlaşılmıştır.

3. Katılan şirket vekili, temyiz dışı sanıklar Kader ile Selçuk'un soruşturma aşamasında şirkete kısmi ödeme yaptıklarını, bu iki sanık açısından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat edip şikayetlerinden vazgeçtiklerini, sanık ...'nın ise hiçbir şekilde zarar gideriminde bulunmadığını, bu nedenle şikayetçi olduklarını beyan etmiştir.

4.Katılan şirket vekili tarafından sahte olarak düzenlendiği iddia edilen faturaların 4 klasör halinde dava dosyasına sunulduğu; mahkemenin 10.12.2015 tarihli celsede, dosyaya ibraz edilen elektronik bilet faturaların incelenmesinde asıl fatura ile arasında "kopyadır ve surettir" ibaresi dışında bir fark bulunmadığı, aldatma niteliklerinin mevcut olduğu gözleminin tutanağa geçirilmiş olduğu tespit edilmiştir.

5. ... muhasebeci mali müşavirden alınan 25.06.2016 tarihli bilirkişi raporuna göre; sahte olduğu iddia edilen faturaların üzerinde sanıkların adları ve herhangi şekilde imzaları bulunmadığı, sanıkların 29.590 Euro ve 230 TL sahte fatura düzenledikleri ve bu faturalar karşılığındaki tutarları kendilerine mal ettiklerine ilişkin herhangi bir tespitin yapılamadığının rapor edildiği belirlenmiştir.

6. Tanıklar S.A. İle A.A.'nın anlatımları ile sanıklara ait personel aylık çalışma listesinin dosya arasına alınmış olduğu belirlenmiştir.

7. Mahkemece, sanıkların çalıştığı dönemde CRANE sistemi kullanılarak işlemler yapıldığı halde ( bilet ücreti ve fazla bagaj ücreti v.b. ) sanıklar tarafından söz konusu sistem kullanılmadan ikrarda bulunan sanık savunmaları nazara alındığında flaş belleğe yüklenen sahte bagaj ücretine ilişkin faturalar hazırlanarak haksız kazanç elde edildiği , söz konusu faturaların gerçek faturalarla bire bir aynı olduğu sadece üst kısmında asıl fatura ile arasında kopyadır ve surettir ibaresinin yer aldığı, bu nedenle iğfal kabiliyetinin bulunduğu,

sanıkların sahte fatura tanzim ettikleri tarihlerde işyerinde çalıştıklarının personel aylık çalışma listesinden anlaşıldığı, söz konusu sahte faturaların flaş belleğe yüklenen sahte faturanın doldurulması şeklinde gerçekleştirildiğinden bilgisayar log kayıt sistemlerinde görünmediği bu nedenle bilirkişi raporunun yerinde olmadığı gerekçesiyle temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında "11.2012" olan suç tarihinin "2012" şeklinde eksik yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

A. Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Tüm dosya kapsamına göre, delilleri takdir eden Mahkemenin suçun sübutuna yönelik kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrası nazara alınarak birinci fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemesi hususunun, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

B. Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Hükümden sonra 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş olup, anılan Kanun maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlendiği de dikkate alınarak, sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunun mağdurunun kamu olduğu,

hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun ise katılan şirkete karşı işlendiğinin kabul edildiği, dolayısıyla sanığa isnat edilen özel belgede sahtecilik suçu ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun mağdurlarının farklı olduğu anlaşılmakla, sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle,

24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR