Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/35594 K.2021/12483

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın savunmasında belirttiği bilinen son adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, bildirdiği adresten farklı olan MERNİS adresine önce MERNİS adresi olduğu belirtilmeden tebliğe çıkartıldığı, iade gelmesi üzerine de MERNİS şerhli olarak aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği ve bu tebliğin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ve vasisinin öğrenme üzerine yaptığı temyiz istemlerinin süresinde olduğu; 16.05.2018 ve 12.06.2018 tarihli ek kararlar kaldırılarak ve gerekçeli karar başlığında "05.12.2008" şeklinde yazılan suç tarihinin, "10.07.2008" olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 10.07.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ile vasisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;