Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/35967 K.2024/8100

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün ; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2014 tarihli ve 2012/1601 Esas, 2014/289 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 51 nci maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2014 tarihli ve 2012/1601 Esas, 2014/289 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 05.12.2017 tarihli ve 2017/24705 Esas, 2017/25828 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunu'un 253 ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu nedeniyle bozulmasına, karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.04.2019 tarihli ve 2017/362 Esas, 2019/302 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi; hükmü temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın katılana Kütahya ili Domaniç ilçesinde yağ fabrikası olduğunu, fabrikanın atıl durumda olduğu ve ham madde alımı ile ilgili paraya ihtiyacı olduğunu bu nedenle şirkete ortak almak istediğini belirttiği, katılanın da fabrikaya ortak olabileceğini belirttiği, ortak olma konusunda katılan ile sanığın anlaşmaya vardığı, anlaşma doğrultusunda katılanın 2012 yılı Eylül ve Ekim aylarında herhangi bir belge almadan sanığa 27.000,00 TL para verdiği ayrıca 11.10.2012 tarihinde de sanığa 125.000,00 TL para verdiği, sanığın aldığı bu parayı ING Bank Kozyatağı Şubesindeki hesaba bizzat kendisinin yatırdığı,

sanığın katılandan paraları aldıktan sonra telefonu kapattığı ve bir daha kendisine ulaşılamadığı, sanığın katılanı yağ fabrikasına ortak edeceğini söyleyerek para aldığı ve dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmalarında üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiştir. 3. Uzlaştırma işleminin uygulandığı ancak katılanın uzlaşmayı istemediği ve uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır. 4. Mahkemece sanığın savunmaları, katılanın beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında sübut bulan dolandırıcılık suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.04.2019 tarihli ve 2017/362 Esas, 2019/302 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,