Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/36140 K.2024/726

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2013 tarihli ve 2012/1184 Esas, 2013/370 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan iki kez, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2013 tarihli ve 2012/1184 Esas, 2013/370 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 09.05.2017 tarihli ve 2015/5041 Esas, 2017/10401 Karar sayılı kararı ile, ... sanığın katılanları arayarak ...

İcra Dairesinde çalışan olarak tanıtarak ucuza araba alabileceğini söyleyerek katılanların para havalesi yapmasını sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; eylemlerinin,

hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1 maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu ... nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2019 tarihli ve 2017/432 Esas, 2019/187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan iki kez, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan ... sanığın katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün onanması, katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün eksik uzlaşma evrakı nedeniyle bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; temyiz hakkını kullanmak istediğine, gereğini arz ve talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, icra dairesinde çalıştığını söyleyerek uygun fiyata araç alma vaadi ile katılanlardan menfaat sağlamak suretiyle üzerine atılı suçları işlediği iddia ve kabul edilmiştir. 2. Sanığın aşamalardaki inkara yönelik savunmalarına dosya kapsamı karşısında itibar edilmediği anlaşılmıştır.

3. Dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği ancak taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı tespit edilmiştir. 4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında takdiri indirim ve şartları oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme hükümleri uygulanmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, bozma üzerine ve uzlaşma raporunun dosyaya ibraz edilmesinden sonra 14.03.2019 tarihli "müştekinin zararını suçu kabul etmediği için ödemek istemediğine" ilişkin savunması karşısında, sanığın katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle eksik uzlaştırma evrakı nedeniyle bozma isteyen tebliğname görüşüne sonuca etkili görülmediğinden iştirak edilmemiştir. 2. Gerekçeli karar başlığında, sanığın katılan ...'e yönelik suç tarihi olan 01.02.2012 olarak eksik yazılan suç tarihinin, sanığın katılan ...'a yönelik suç tarihi olan 22.02.2012 tarihinin eklenmesi suretiyle mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3. Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.01.2018 tarihli ve 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli ve 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında,

28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişiklik ile sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilama konu 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hırsızlık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak söz konusu ilam nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

4. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçlarının, 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek inceleme yapılmıştır.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2019 tarihli ve 2017/432 Esas, 2019/187 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,