Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/36332 K.2024/9366

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/45 Esas, 2016/63 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl hapis ve 1.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/45 Esas, 2016/63 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15.Ceza Dairesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2017/3724 Esas, 2019/3105 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma hükümlerinin uygulanması zorunluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Bakırköy 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2020 tarihli ve 2019/160 Esas, 2020/274 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; atılı suçun sanık tarafından işlenmediğine, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, olayın sanık tarafından gerçekleştirildiğine dair somut belge ve bilgiler olmadan, soyut iddialar ile mahkûmiyete ilişkin hüküm kurulduğuna, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'nun ... Klima isimli iş yerinin sahibi olduğu, suç tarihinde ... ismi ile katılan ...'i arayan sanığın elinde 35 adet Samsung marka siyah camlı ve 8 adet LG marka siyah camlı klimalar olduğunu, paraya ihtiyacı olduğundan dolayı klimaları satacağını söylemesi üzerine aralarında pazarlık yapıldığı, klimaların 45.000,00 TL'ye satışı konusunda tarafların anlaştıkları, bunun üzerine katılan ... tarafından sanığın ... ismine 4.600,00 TL para gönderdiği,

aynı gün sanık tarafından katılan ...'den 13.000,00 TL daha paraya ihtiyacı olduğunu, iş yerine elemanını göndereceğini söylemesi üzerine ... ismi ile kendisini tanıtan kişiye katılan ... tarafından 13.000,00 TL paranın elden nakit olarak teslim edildiği, ancak sanık tarafından klimaların katılan ...'na teslim edilmediği, sanığın telefonlara cevap vermediği, bu şekilde gerçekleşen eylemde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık atılı suçu kabul etmemiştir. 3. Katılanların aşamalardaki beyanları istikrarlıdır. 4. Dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği ancak taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı tespit edilmiştir. 5.Sanığın savunmaları, katılanların anlatımları, sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları ve diğer deliller dosya arasındadır. 6. Mahkemece tüm dosya kapsamından sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın farklı zaman dilimlerinde menfaat sağlaması karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Bakırköy 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2020 tarihli ve 2019/160 Esas, 2020/274 Karar sayılı kararında, katılanların beyanları, sanık savunması ile dosya kapsamından sanık hakkında atılı suç yönünden mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4. Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, sanığa ait adli sicil kaydının incelenmesinde mahkûmiyetine esas ilamların dosyaya konu suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkasının bulunmamasının gözetilmemesi isabetli bulunmamış, sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bu husus dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (4) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2020 tarihli ve 2019/160 Esas, 2020/274 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,