Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/36390 K.2025/2437

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f, son, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 45.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına karar verilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 12.10.2017 tarihli ve 2017/1865 Esas, 2017/1895 Karar sayılı ilamıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında;

dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e. maddesi uyarınca beraati suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a ve 303/1-a maddeleri gereğince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b.maddesi gereğince beraati gerekir iken 223/2-e. maddesine göre verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, re’sen ortaya çıkacak sair nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçeli kararda suç tarihinin "27.11.2007" olması gerekir iken "04.2008" olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Sanık ... ve Dairemizin 2021/40082 Esas sayılı dosyasında görülen davada sanık Umut Tosunoğlu'nun katılandan önceden doğan borç sebebiyle suça konu çeki verdiğinin anlaşıldığı, gerekçede de "sanığın üzerine atılı suçun unsurları oluşmadığı" denilmesine rağmen sanığın 5271 sayılı Kanun'un "223/2-a" maddesi yerine aynı Kanun'un "223/2-e" maddesine göre beraat hükmü kurulması yasaya aykırı ise de bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği hüküm fıkrasındaki "(4)no'lu bent olarak; 1-Sanık ...'in üzerine atılı.." şeklinde başlayan paragraftaki "223/2-e" ibaresinin "223/2-a" olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,