Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/36603 K.2024/8737

Sanık ...'ın temyizi yönünden; sanığın yüzüne karşı verilen hükme karşı karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 06.11.2020 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu,

Sanık ...'nun temyizi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2014 tarihli kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve sanık ... yönünden 58 inci maddeleri ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanıkların temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 11.03.2020 tarihli kararıyla özetle, yargılama konusu eylem yönünden 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi gereği uzlaştırma hükümlerinin uygulanabilir hâle geldiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2020/270 Esas, 2020/409 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve sanık ... yönünden 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istemleri haklarında verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların katılanlara ait hayvanları alıp karşılığında sahte bir senet düzenleyip vermek suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddiasıyla dava açılmış, sanıklar suçlamaları kabul etmemiş,

birbirleri ile çelişkili savunmalarda bulunmuşlar, mahkemesince uzlaşma için dosya uzlaşma bürosuna gönderilmiş, uzlaşma sağlanamadığında dair rapor düzenlenmiş, mahkemesince sanıkların atılı suçu işledikleri kabul edilerek temyize konu mahkumiyet karaır verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'ın Temyizi Yönünden

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmü karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 06.11.2020 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ...'nun Temyizi Yönünden

1. İlk uzlaştırma teklifinin yapıldığı tarih ile uzlaştırmanın sonuçsuz kaldığı tarih arasında zamanaşımı süresinin durduğu tespit edilerek yapılan incelemede; 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanğın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ...'ın Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ...'nun Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2020/270 Esas, 2020/409 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,