Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/36609 K.2023/4100

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2014 tarihli ve 2013/478 Esas, 2014/65 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci, 58 ... ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanı infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2014 tarihli ve 2013/478 Esas, 2014/65 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 16.10.2019 tarihli ve 2017/11755 Esas, 2019/10084 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2019/878 Esas, 2020/690 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci, 58 ... ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanı infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi; olayda hile unsurunun gerçekleşmediğine, zamanaşımı süresinin dolduğuna, uzlaştırma tutanağının yasanın aradığı koşulları taşımadığına, bu nedenle sanık hakkında kurulan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'ın iş aradığı, komşusu olan F. S. B.'nin katılanı sanıkla tanıştırdığı, sanığın, iktidar partisinde üst düzey tanıdıkları olduğunu, bakanları ve milletvekillerini tanıdığını, kendisine iş bulabileceğini, ancak bunun için iktidar partisine 15.000,00 TL bağış yapmasını istediğini, kendisinin de parayı verdiğini ve karşılığında senet aldığını, ancak daha sonra kendisini oyaladığını bu nedenle şikayetçi olduğunu beyan etmiş, sanık hakkında üzerine atılı suçtan dolayı kamu davası açılmıştır.

2. Tanık F. S. B. beyanlar ile katılanı doğrulamıştır.

3. Sanık savunmalarında; suçlamayı kabul etmediğini, F. S. B.'den borç para aldığını, ancak katılanı tanımadığını onunla hiç karşılaşmadığını söylemiş; daha sonra alınan beyanında ise F. S. B.'nın kendisine işe girme konusunda tanıdığınız var mı diye sorduğunu ancak hiç para konuşulmadığını beyan etmiştir.

4. F. S. B'ye sanık tarafından atılan mesajların savcılık aşamasında tutanak altına alındığı, bu mesajlarda katılan ...'dan da özür dilediğine ve tarafları oyaladığına dair mesajlar olduğu belirtilmiştir.

5. 06.07.2020 tarihli uzlaştırma raporu ile sanıkların uzlaşamadığı bildirilmiştir.

6. Mahkemece sanık savunmaları, katılanın beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabulü ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur

IV. GEREKÇE

1. Katılanın bozmadan sonra bildirdiği adresine çıkarılan ve 08.06.2020 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen uzlaşma teklifine kanuni süre olan 3 gün içerisinde dönüş sağlanmaması nedeniyle uzlaşmanın gerçekleşmediği bildirildiğinden, uzlaşma işlemlerinde bir hukuka aykırılık olmadığı ve katılanın beyanlarına göre sanığa paranın 2011 yılının ... ayında verildiğinin anlaşılması karşısında zamanaşımı süresinin de dolmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin bu konulara ilişkin temyiz isteği reddedilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Ancak;

3. Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık bulunamamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2019/878 Esas, 2020/690 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesine ilişkin uygulamanın tamamen çıkartılması ile hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,