Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/37038 K.2025/6068

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bozma sonrası, sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, ancak uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamanın hukuka uygun olduğu, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri eleştiri dışında yerinde görülmediğinden hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2011 tarihli ve 2010/465 E. 2011/568 K. sayılı sayılı ilamının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında yer alan 26.11.2014 kesinleşme tarihli Çanakkale 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2011 tarihli ve 2010/484 E., 2011/206 K. sayılı ilamının kesinleşme tarihine göre tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün tekerrür hükümlerine ilişkin yedinci paragrafından "Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/465 E. 2011/568 K. Sayılı 03/11/2011 tarihli kararı ile 2 Yıl Hapis Cezası ve 2.000 TL.adli para cezası" şeklindeki kısmı çıkartılarak yerine "Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2011 tarihli ve 2010/484 E., 2011/206 K. Sayılı 26.11.2014 kesinleşme tarihli 1 yıl 6 ay hapis cezası" şeklindeki ibaresi eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,