Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/37147 K.2022/2367

1-) Katılanın yetkilisi olduğu ... ve Nakliye San. Tic. Ltd.

Şirketi'nde şoför olarak çalışan sanığın, suç tarihinde şirkete ait ... plakalı araç ile ...'ya yük alıp getirdiği, yükü boşaltmasını müteakiben tanık ...'dan 17.000 TL parayı aldığı halde katılana teslim etmeyerek kullandığı iddia ve kabul olunan somut olayda; sanığın, teslim ettiği mallar karşılığında ilgililerden aldığı parayı katılan firmaya teslim etmek şeklinde mutad bir uygulama ile çalıştığı, bu konuda sanığa katılan firma tarafında görev verildiği,

benzer satışlarında bu şekilde yürütüldüğü anlaşılmakla eylemin TCK’nin 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilerek yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken, vasıflandırmada hataya düşülerek TCK’nin 155/1. maddesinde düzenlenen basit güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

2-) Kabule göre de; sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren “ Güveni kötüye kullanma" suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,