Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/37162 K.2024/763

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Temyizin kapsamına göre ... Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2013 tarihli ve 2013/19000 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 156 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle ... 20. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. ... 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2014 tarihli ve 2014/450 Esas, 2014/540 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 156 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 50 nci maddeleri, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 21.05.2019 tarihli ve 2019/3365 Esas, 2019/6023 Karar sayılı ilamıyla uzlaştırma kurumunun uygulanması için bozulmasına karar verilmiştir.

4. Uzlaşmanın sağlanamaması üzerine ... 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2021 tarihli ve 2019/1058 Esas, 2021/47 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 156 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 50 nci maddeleri, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi; suçun ... firması yetkilisi tarafından işlendiğine, sanığa isnat olunan suçun usul ve yasaya aykırı olduğuna, icra takibinden itibaren 6 aylık sürenin geçtiğine, basit yargılama usulünün de uygulanmadığına, mahkûmiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın ...Güneş Enerjisi Sistemleri firmasının sahibi olduğu, katılanın bu firmaya 10.11.2011 tarihinde evine güneş enerjisi taktırdığı ve bu sebeple her ay taksitler halinde ödemek üzere 1.300,00 TL lik senet verdiği, katılanın 10.01.2012 tarihinde 100,00 TL ödediği, yine 100,00 TL daha ödeme yaparak makbuz aldığı, sanığın kısmi ödeme yapılan bu bonoyu 17.02.2012 tarihinde malzeme aldığı ... adlı firmaya teminat olarak verdiği, anılan firmanın sanıktan alacağını tahsil edemediği ve 26.09.2012 tarihinde bu senetle ... 4. İcra Dairesinin 2012/11456 Esas numaralı dosyasında icra takibi başlattığı, katılanın bu tarihe kadar kalan borçlarını da düzenli şekilde ödediği anlaşılmıştır.

2. Katılanın icra takibini öğrenerek sanığı aradığı, sanığın icra takibi yapan firmaya borcunu ödeyeceğini ve takibi sonlandıracağını belirtmesine rağmen icra takibinin devam ederek kesinleştiği ve katılanın 08.04.2013 tarihinde şikâyetçi olduğu, sanığın başka müşterilerinden aldığı onlarca ödemesi yapılan bonoyu da benzer yöntemle kullandığı belirlenmiştir.

3. Mahkemesince basit yargılama usulünün uygulanmayacağı hüküm yerinde değerlendirilerek sanık hakkında dosya kapsamındaki delillere göre mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,