Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/37329 K.2024/2017

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/177 E., 2016/150 K. sayılı kararı ile sanık hakkında; resmi belgede sahtecilik suçundan, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan, 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyizi; sahtecilik suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın 29.09.2013 günü karıştığı trafik kazasına ilişkin yapılan soruşturmada, müşteki ... adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesini trafik kazasının mağdurlarına bırakarak olay yerinden kaçtığı, suça konu sürücü belgesi üzerinde yapılan incelemede tamamen sahte olarak düzenlendiği ve aldatma kabiliyetinin bulunduğu böylece sanığın üzerine atılı suçları işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın savunmasında, atılı suçlamayı dolaylı olarak kabul ettiği belirlenmiştir.

3. Mahkemece suça konu sürücü belgesinin incelenmiş olduğu görülmüştür.

4. Sanığın nüfus ve adli sicil kaydının dosya içerisinde mevcut olduğu belirlenmiştir.

5. Mahkemece sanık hakkında atılı suçların sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Yapılan İncelemede

1.5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren ve sanık hakkında mahkumiyet hükmü kuran Mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın devam eden başka bir davasının bulunması nazara alınarak bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığından sanığa verilen cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi ayrıca bu gerekçenin aynı Kanun'un 231 inci maddesinin de uygulanmasına engel olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar yönünden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B.Başkasına Ait Kimlik Veya Kimlik Bilgilerinin Kullanılması Suçundan Yapılan İncelemede

Olay tarihinde trafik kazasına karışan sanığın kendisini ... ismi ile tanıttığı ve götürüldüğü hastanede müştekiye ait kimlik bilgilerini taşıyan fakat kendi fotoğrafının bulunduğu sürücü belgesini bırakıp kaçtığı olayda; dosya kapsamında bulunan tutanaklardan anlaşıldığı üzere müşteki ... hakkında taksirle yaralama ve trafik kazası soruşturmasından fail firar olarak arandığının belirtilmiş olması karşısında, sanığın eyleminin idari yaptırım olduğuna dair tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

1.5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesinin birinci fıkrası, "İşlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanan kimse, iftira suçuna ilişkin hükümlere göre cezalandırılır"

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un 250 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altıncı cümlesi uyarınca başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçu, seri muhakeme usulünün uygulanacağı suçlar arasında sayılmıştır.

3. Sanığa isnat edilen başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun, bu suçtan kurulan hükümden sonra, 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş,

hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması ve 5271 sayılı Kanun'un 250 inci maddesinin 11 inci fıkrasına 7331 sayılı Kanun'un 22 nci maddesiyle eklenen ''Seri muhakeme usulü bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması halinde uygulanmaz.'' şeklindeki yasal düzenleme 14.07.2021 tarihinden sonra işlenecek suçlar yönünden uygulanabileceğinden, resmi belgede sahtecilik suçuyla seri muhakeme usulüne tabi olan başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçu birlikte işlenmesine rağmen,

suç tarihi itibariyle başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçunda seri muhakeme usulünün uygulanması gerektiğinden, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A.Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Yapılan İncelemede Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/177 E., 2016/150 K. sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Başkasına Ait Kimlik Veya Kimlik Bilgilerinin Kullanılması Suçundan Yapılan İncelemede Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle, başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/177 E., 2016/150 K. sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,