Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/37493 K.2023/7608

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin,16.07.2013 tarihli ve 2012/358 Esas, 2013/1019 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ceza ve 2.600,00 TL adli para cezası ile 2 kez cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.07.2013 tarihli ve 2012/358 Esas, 2013/1019 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 22.05.2017 tarihli ve 2015/9874 Esas, 2017/11140 Karar sayılı kararı ile "Suça konu Eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu" nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

3. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.06.2019 tarihli ve 2017/347 Esas, 2019/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası ile2 kez cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli olmayan delille hüküm kurulduğuna, sanık ile katılanların arasındaki ilişkinin alacak verecek ilişkisi olduğuna, mahkemece beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'nın katılanlara kendini ..." ismiyle tanıtarak, gümrükte çalışan bir akrabası olduğunu, onun aracılığıyla gümrükten mal çıkarıp sattığını beyan ettiği ve siparişler karşılığında katılan ...'dan 2.680,00 TL, katılan ...'den 28.000,00 TL para aldığı ancak taahhüt ettiği ürünleri teslim etmediği anlaşılmıştır. 2. Sanık savunmasında özetle, ürünleri temin için paraları verdiği... isimli kişinin malları teslim etmemesinden dolayı müştekilere teslimat yapamadığını, bu şahsın açık adres ve kimlik bilgilerini bilmediğini, kendinin de bu şahıs tarafından mağdur edildiğini belirterek atılı suçu işlemediğini beyan etmiştir.

3. Dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı yönünde rapor düzenlendiği görülmüştür. 4. Mahkemece tüm dosya kapsamına dayanılarak sanık hakkında dolandırıcılık suçunu işlediği sabit görülerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak katılanların davete icabet etmemeleri nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.06.2019 tarihli ve 2017/347 Esas, 2019/418 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,