Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/37590 K.2023/5669

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2012/34 Esas, 2015/912 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddesi ve 53 üncü uyarınca, ayrı ayrı 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 09.10.2017 tarihli ve 2017/20356 Esas, 2017/19753 Karar sayılı kararı ile "... 27/12/2011 tarihli iddianamede, şüphelilerin kendilerini emniyet amiri olarak tanıtmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; eylemlerinin, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu...." gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2019/371 Esas, 2021/59 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca, ayrı ayrı 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların ve sanık ... vasisinin temyiz istemleri; atılı suçun oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, uzlaşmak istediklerine, benzer dosyalarda beraat kararları verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tüm ülkede yürütülen bir soruşturma kapsamında Şanlıurfa Sulh Ceza Mahkemesi'nden alınan arama kararına istinaden sanık ...'nin şoför olduğu araçta diğer sanıklar da bulunduğu halde yapılan aramada çok sayıda telefon ve telefon hattının ele geçirilmesi, söz konusu hatlardan olan [TELEFON] numaralı hat ile kovuşturma sırasında vefat eden katılan aranıp kendilerini emniyet amiri olarak tanıttıktan sonra hesaplarının ele geçirildiği söylenip paranın çekilmesi ve akabinde bu hat ile başka hatlara kontör yollanmasının sağlanması biçimindeki eylem nedeniyle sanıklar hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanıkların telefon hatlarını ve telefonları sahiplenmedikleri, sanık ...'ın bahse konu telefonun Cumali'ye ait olabileceğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmedikleri, katılanın oluşu doğruladığı ve kontör gönderdiğini beyan ettiği, gönderime ilişkin belge fotokopilerinin dosya arasında yer aldığı anlaşılmıştır.

3. Dosya kapsamında göre uzlaşmanın sağlanamadığı, zararın giderilmediği anlaşılmıştır.

4. Mahkeme tarafından sanıkların savunmaları, katılanın beyanı, belge fotokopileri ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçları işledikleri kabul ederek temyize konu mahkumiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... vasisi, sanıklar ... ve ...'in yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR