Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/37639 K.2024/3664

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre;

1.Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2014 tarihli ve 2014/39 Esas, 2019/10407 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

2.Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/107 Esas, 2020/627 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi'nin 23.10.2019 tarihli ve 2017/28368 Esas, 2019/10407 Karar sayılı kararı ile "...suça konu bono üzerinde keşide yerinin bulunmadığı; ancak, keşide yerinin zorunlu unsur olmadığı gözetilerek resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/107 Esas, 2020/627 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci ve 5271 sayılı kanunun 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; askerlik görevini yapmakta iken tarafına akıl zayıflığı ile çoklu kişilik bozukluğu teşhisi konulduğundan 5237 sayılı Kanunun 32 nci maddesi kapsamında değerlendirme yapılmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mağdur Fatma’nın, eşi Hasan’ın vefat etmeden önce adına kayıtlı aracını satmak için internet üzerinden ilan verdiği, bu ilanı gören sanığın kendisi ile aynı isimde olan katılan Macit oğlu ...'in kimlik bilgilerini öğrenerek aracı satın almak istediği, kendisini elektronik mühendisi olarak tanıtıp katılanın T.C. numarasıyla elektronik mühendisi olduğuna dair bastırdığı kartviziti Hasan’a göstererek güven sağladığı, aracın satımı konusunda anlaşarak aralarında oto satış sözleşmesi düzenlediği, sözleşmeyi katılanın T.C. Kimlik numarası ile imzalayıp aynı şekilde suça konu 11.04.2012 keşide tarihli 4.000,00 TL bedelli sahte senet tanzim ederek Hasan’a vererek aracı alıp gittiği, senedin vadesinde ödenmemesi nedeniyle icra takibi başladığında olayın ortaya çıktığı anlaşılmıştır.

2. Sanık, aşamalarda alınan savunmalarında, üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

3. Katılan ...'in, iddianame anlatımını destekler şekilde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Mahkeme tarafından suça konu bononun duruşmaya getirtilip, incelenmek suretiyle özellikleri tutanağa geçirilmiş, bononun aldatıcılık niteliğinin bulunduğu ve unsurlarının tam olduğu belirlenmiştir.

5. Mahkeme kabul ve uygulamasına göre, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği sabit görülmekle, anılan suçtan cezalandırılmasına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ve olayın mağdurlarının aşamalarda alınan beyanlarından ve olaya ilişkin tutanaklardan Olay ve Olgular başlığı altında (1) paragrafında izah edildiği şekilde gerçekleşen sanığın eyleminin sabit olduğu, aşamalarda cezai ehliyetinin bulunmadığına yönelik bir tespitin veya iddianın bulunmadığı, temyizi sebebinin suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. Ancak;

3. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/107 Esas, 2020/627 Karar sayılı kararında Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suç tarihinin 11.04.2012 ve tekerrüre esas alınan ilamının kesinleşme tarihinin ise 27.11.2013 olması, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 tarih ve 57/74 Esas ve Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere suç tarihinden sonra kesinleşen ilamların tekerrüre esas alınamayacağı ve adli sicil kaydında tekerrüre esas olan başka bir mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hususunun dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/107 Esas, 2020/627 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından tekerrür uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,