Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/37808 K.2021/10204

5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesine göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme mercisi Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu, sanığın 24/02/2016 tarihli temyiz dilekçesinin içeriği itibarıyla eski hale getirme talebi içermediği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusu sırasında beyan ettiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edilmesi nedeniyle usulsüz olduğu tespit edilmiş ise de; sanığın 24/02/2016 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu, Mahkemenin 24/02/2016 tarih, 2015/243 Esas 2016/18 Karar sayılı ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu ek kararın sanığa 07/03/2016 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği,

daha sonradan sanığın 08/08/2017 tarihli dilekçesi ile uzlaştırma hükümlerinden faydalanmak istediğine yönelik dilekçe gönderdiği, bu talebinin de Mahkemenin 24/02/2016 tarih ve 2015/243 E. 2016/18 K. sayılı ek kararı ile reddine karar verildiği, daha sonradan sanığın 02/11/2018 tarihinde eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz talebinde bulunduğu gözetildiğinde; sanığın hükmü öğrenme üzerine yasal süresinden sonra 02.11.2018 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, tebliğnamede bu yönde belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.