Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/38252 K.2023/6582

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2014 tarihli ve 2013/481 Esas, 2014/273 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen 19.06.2009 tarihli ve 2009/265 Esas, 2009/311 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılma kararı açıklanmıştır.

2. Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,19.12.2014 tarihli ve 2013/481 Esas, 2014/273 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 03.02.2021 tarihli ve 2018/7058 Esas, 2021/1024 Karar sayılı kararı ile gerekçesiz hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2021/149 Esas, 2021/409 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkemece hakkında verilen mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğu ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, Özel Has Sürücü Kursu yetkilileriyle anlaşarak sınava girmeden sınavı kazanmış gibi düzenlenen sahte evraklar ve sahte sürücü sertifikası ile Muş Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğüne müracaat ederek 07.02.2005 tarihinde 38190 belge numaralı E sınıfı sahte sürücü belgesini alarak bu belgeyi 19.02.2009 tarihine kadar kullandığı anlaşılmışır.

2. Sanık savunmasında, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini,kendisinin Muş Hasköy Özel Has Sürücü Kursuna başvurduğunu ücretini de verdiğini kursa devam ettiğini, bir kez yazılı sınava bir kez de direksiyon sınavına girdiğini başarı ile sınavını geçip Muş Trafik Tescil Şube Müdürlüğünden sürücü belgesini aldığını sürücü belgesinin sahte olduğuna ilişkin bilgisinin olmadığını bu nedenle aldığı tarihten beri kulllanmaya başladığını kendisinin resmi belgede sahtecilik yapmadığını beyan etmiştir.

3. Muş Milli Eğitim Müdürlüğünün 27.03.2007 ve 22.04.2009 tarihli yazılarında sanığın motorlu taşıt sürücü kursu sınavına girmediği bildirilmiştir.

4. Muş Adli Emanetin 2009/266 sırasında kayıtlı bulunan ve sahte olarak düzenlendiği anlaşılan 38190 seri nolu E sınıfı sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

5. Mahkemece tüm dosya kapsamına dayanılarak sanığın resmi belgede sahtecilik suçu işlediği sabit görülerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca,hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.09.2009 tarihinden denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 06.05.2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1. Gerekçeli karar başlığında 09.02.2009 şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin 19.02.2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2021/149 Esas, 2021/409 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,