Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/3826 K.2024/2297

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/1561 Esas 2016/333 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci fıkrası ve 53 üncü maddesi yarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'ndaki erteleme hükümlerinin tartışılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğu ile suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Temyiz dışı ...'in davaya konu ...plaka sayılı aracın tescili için başvurduğu, motorlu araç trafik belgesinin muayene kaydının sahteliğinden şüphelenilmesi üzerine kolluğa ihbarda bulunulduğu, başlatılan soruşturma kapsamında; sanığın davaya konu aracın muayenesini yapmak için temyiz dışı ...dan aracın ruhsatını ve 300,00 TL para aldığı,

Mehmet'in de parayı ve ruhsatı temyiz dışı...dan aldığını beyan ettiği, ...'nin de arabayı satacak olmasından dolayı muayene işlemini yaptırmak için aracı Mehmet'e verdiğini beyan ettiği, sanık ve temyiz dışı sanıkların aracın bizzat muayenesinin yapılmadan trafik tescil belgesine işlenecek kaydın sahte olduğunu bilebilecek durumda oldukları kabulü ile müsnet suçu bilinçli bir şekilde işledikleri değerlendirilmekle haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. 08.02.2010 tarihli uzmanlık raporunda tetkik konusu belge üzerine uygulanan sahte soğuk mühür izi ve yapıştırılan hologramın genel görünüm itibariyle orijinallerine benzer nitelikte oldukları, ilk nazarda dikkati çekip kolaylıkla anlaşılabilir mahiyette sahtecilik arıza ve emareleri taşımadıkları, ancak detaylı bir inceleme ile sahteciliğin ortaya çıkacağından belgenin iğfal kabiliyetine haiz olacağını belirtmiştir.

4. Mahkeme tarafından suça konu eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği kabulü ile sanık hakkında temyize konu hüküm kurularak açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş,denetim süresinde sanığın kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi nedeniyle, sanığa duruşma gün ve saatini bildirir davetiye tebliğ edilmiş ve yargılama sonucunda hüküm açıklanarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın denetim süresi içinde işlediği suçtan dolayı mahkûm olması üzerine dosyayı ele alan mahkemece duruşma açılıp, sanığa 5271 sayılı Kanun'un 195 inci maddesinin birinci fıkrasına göre yokluğunda karar verilebileceği ihtarını içeren usulüne uygun meşruhatlı davetiye çıkarılarak duruşmaya çağrılması ve sanığın savunması alınarak aynı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci maddesine uygun olarak hükmün açıklanması gerekirken,

mahkemesince çıkarılan meşruhatlı davetiyede ''mazeretiniz olmadığı halde duruşmaya gelmediğinizde CMK'nin 176/2. maddesi uyarınca zorla getirileceğiniz, ihtar olunur.'' şerhi düşülerek tebligat çıkartıldığı ve sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 196 ncı maddesine aykırı davranılarak ve sanığın savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/1561 Esas 2016/333 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,