Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/38274 K.2022/12395

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 21.03.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 2014 tarihine kadar; yine ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 11.02.2020 tarihinden raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 22.06.2020 tarihine karar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin, satış sözleşmesinde "Gökdeniz İnş." ibaresini kullanmış olması nedeniyle TCK'nin 158/1-h maddesinde tanımlanan tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin dolandırıcılığı kapsamında değerlendirilemeyeceği ve dosya kapsamına göre basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu; bozma sonrasında uzlaştırma bürosu tarafından mağdurun bilinen adresine 11.02.2020 tarihinde usulüne uygun uzlaştırma teklifi yapıldığı ancak katılan yasal üç günlük süre içinde cevap vermediğinden uzlaşmanın sağlanamadığı ve uzlaştırma işleminde usule aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki görev ve uzlaştırma yönünden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Baştan belirlenen haksız menfaatin değişik fasılalarla tahsil edilmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmayacağı gözetilmeksizin, sanığın mağdurdan parayı parça parça aldığı gerekçesiyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,