Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/38479 K.2024/11672

İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2020 tarihli ve 2020/133 Esas 2020/302 Karar sayılı kararının, katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

A. 5809 S.K. muhalefet Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Temyiz Yönünden

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi gereğince, doğrudan verilen 3.000,00 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanık hakkında 5809 sayılı kanuna muhalefet suçundan dolayı doğrudan tayin edilen 1.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK 317. maddesi gereğince Tebliğnameye uygun olarak REDDİ,

B. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: