Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/38484 K.2022/2458

Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 14/05/2019 tarih ve 2018/1936 Esas sayılı bozma ilamına konu mahkemenin 24/10/2017 tarih, 2017/239 Esas ve 2017/619 Karar sayılı mahkumiyet hükmünde sanık hakkında TCK'nin 157/1, 53/1-2-3 maddeleri gereğince sadece "5 yıl hapis cezasına" hükmedildiği adli para cezasına hükmedilmediği,

bozma sonrası yapılan yargılamada ise mahkemece sanık hakkında TCK 157/1, 53/1-2-3 maddeleri gereğince sadece "4 yıl 6 ay hapis ve 1050 gün adli para cezasına" hükmedilmesine karşın sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesi sırasında ceza miktarının "4 yıl 6 ay hapis cezası" olarak yazılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında kazanılmış hak nedeniyle ceza belirlenirken 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesine aykırı şekilde uygulanan kanun maddesi olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesinin gösterilmemesi,

Yz.İşl.Md. Y. · A.Y.