KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/38663 E., 2025/15597 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/182 E., 2019/593 K.
- Suç
- Dini inanç ve duygularının istismarı suretiyle dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.... Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2018 tarihli ve 2018/446 E., 2018/497 K. sayılı kararı ile sanığın 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 158/1-a, 43/1, 52/2 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir. 2.... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi'nin 28.05.2019 Tarih, 2019/182 E., 2019/593 K. K. Sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin mahkumiyete dair hükmü kaldırılarak TCK.nun 158/1-a, 43/1, 52/2, 53 maddeleri gereğince sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi olayın yeterince aydınlatılmadan mahkûmiyet kararı verildiğine, 12.11.2018 tarihli celsede mazeret taleplerinin değerlendirilmediğine, sanığa zararı tazmin etme imkanı tanınmadığına dair hükmü temyize gelmiştir.
III. GEREKÇE
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 28.05.2019 tarih, 2019/182 E., 2019/593 K. sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/38663, K. 2025/15597, 2 Aralık 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama