Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/38694 K.2024/8437

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 inci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 12.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Anılan kararın katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 21.03.2019 tarihli ve 2017/1273 Esas, 2019/2592 Karar sayılı kararıyla sanığın eyleminin suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendine temas etmesi nedeniyle üst dereceli ağır ceza mahkemesince yargılama ve değerlendirme yapılması için bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesince görevsizlik kararı verilmiştir.

4. İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2019/411 Esas, 2020/155 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında sanığın kazanılmış hakları gözetilmeden fazla ceza tayin edilmesinin yasaya aykırı olduğu, ancak bu aykırılık aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; sanık hakkında kurulan hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/4. maddesi gereğince, sanık hakkında hükmedilecek cezanın 12.09.2013 tarihli ilk kararda verilen cezadan fazla olamayacağı dikkate alınarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımın bütünüyle çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün düzeltilerek onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkûmiyet kararının temyizen incelenmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde, katılanın tanımadığı bir şahıs tarafından telefonla arandığı, arayan şahsın emniyetten aradığını, haricen banka hesaplarının kullanıldığını, Karşıyaka Adliyesinde Cumhuriyet savcısı ... ile görüşmesi gerektiğini, polis ekibi yönlendirdiklerini, vereceği hesaplara para göndermesi gerektiğini söylediği, katılanın da korku ve paniğe kapılarak, sanığın banka hesaplarına 10.000,00 TL gönderdiği, sanığın da parayı çektiği, bu şekilde haksız menfaat temin eden sanık hakkında dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmış, mahkemece eylemin suç tarihine göre lehe kabulle basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2013 tarihli kararına yönelik katılanın temyizinin sanık aleyhine olması nedeniyle kazanılmış hak yönünden düzeltilerek onama talep eden Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı ve ilk uzlaştırma işleminin gerçekleştirildiği tarih ile uzlaştırmanın sonuçsuz kaldığı tarih arasında zamanaşımı süresinin durduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) kısmında açıklanan nedenlerle İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2019/411 Esas, 2020/155 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,