Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/38696 K.2024/2886

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2013 tarihli ve 2013/57 Esas, 2013/233 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 4.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2013 tarihli ve 2013/57 Esas, 2013/233 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 29.05.2017 tarihli ve 2017/4108 Esas, 2017/11946 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra, yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2018 tarihli ve 2017/263 Esas, 201/125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 11 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

4. Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2018 tarihli ve 2017/263 Esas, 201/125 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 27.02.2020 tarihli ve 2018/4651 Esas, 2020/2947 Karar sayılı kararı ile polislerin ikametine gelmesi üzerine katılandan aldığı eşyaların bir kısmını rızası ile getirip teslim etmesi karşısında, kısmi ödeme nedeniyle hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmasına rızaları olup olmadığının mağdurun mirasçılarına sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 11 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyizi, suçun sübutuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir. 2. Sanığın temyizi, suç işleme kastıyla hareket etmediğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyiz dışı sanık Mehmet Demiroğlu'nun, evlenmek isteyen mağdur ...’e uygun bir bayan olduğunu söyleyip sanık ...’ı Yeşim olarak, temyiz dışı sanık Resul Aksuoğlu'nu ise Yeşim’in kardeşi Hanifi olarak tanıttığı, Resul’ün mağdurdan 2.000,00 TL başlık parası, Yeşim için de 4 adet Cumhuriyet altını, yüzük, küpe, saat ve elbise istediği, mağdurun teklifi kabul ederek istediklerini verdiği ve Ayhan ile beraber markete gittikleri, Ayhan’ın markette ortadan kaybolduğu, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilerek bu suçtan cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mağdur anlatımları, tanık beyanları, sanığın aşamalardaki çelişkili savunmaları ile olay, yakalama, muhafaza altına alma ve teşhis tutanağı uyarınca sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

3. Mahkemece sanık hakkında lehine sonuçlar içeren ilgili kanun maddelerinin değerlendirilip, yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile lehe hükümlerin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,