Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/38809 K.2023/7341

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2013 tarihli ve 2012/371 Esas, 2013/146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2013 tarihli ve 2012/371 Esas, 2013/146 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 13.02.2017 tarihli ve 2014/21289 Esas, 2017/5937 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma hükümlerinin uygulanması amacıyla bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.01.2021 tarihli ve 2020/266 Esas, 2021/2 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ve sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi ile takdiri indirim maddesi uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ve hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen sanık ... ...un olay tarihinden önce dolandırıcılık suçunu işlemek için eylem ve fikir birliğine vardıkları, katılanlar ve şikayetçi ile irtibata geçerek ellerinde kurban bayramından kalmış hayvan bulunduğunu, bunları ucuz fiyata satmak istediklerini belirttikleri, tarafların 68 adet büyükbaş hayvanın satımı konusunda anlaştıkları, bu kapsamda sanıkların, katılanlar ile şikayetçiye satın alacakları hayvanları gösterdikleri ve 14.000 Euro'yu kapora olarak aldıkları, hayvanları ormanlık alandan getirme bahanesi ile katılanlar ve şikayetçinin yanlarından ayrıldıktan sonra ise bir daha geri dönmedikleri anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında; üzerine atılı suçlamayı kabul etmiş, katılanlar ve şikayetçiden aldığı 10.000 Euro'yu ...'e verdiğini, ...'in de kendisine bu iş karşılığında 1.500 Euro verdiğini, bu paranın 1.140 Eurosunu şikayetçiye teslim etmek üzere polise verdiğini beyan etmiştir.

3. Katılanlar ..., ... ve şikayetçi ..., sanığı kesin ve net olarak teşhis etmiştir.

4. Taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır.

5. Mahkemece, sanığın tek bir suç işleme kararının icrası kapsamında katılanlara ve şikayetçiye karşı zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuş, suç ve suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın kastının yoğunluğu, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmiş ve suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın pişman olduğu yolunda izlenime ulaşılmaması, dosyaya yansıyan olumsuz kişiliğine binaen hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın savunması, katılanlar ile şikayetçi beyanları, teşhis tutanağı, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine karar veren Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş, Mahkemenin, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayin etmesi ve takdiri indirim uygulanmamasına ilişkin gerekçesi yeterli ve hukuka bulunmuştur.

2. Sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesi gereğince hapis cezasının yanında ayrıca adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından ve bozma öncesi hükmün sanık tarafından temyiz edildiği dikkate alınarak kazanılmış hak ilkesi gereği ceza olarak sonucu da değiştirmeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.01.2021 tarihli ve 2020/266 Esas, 2021/2 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,