KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/38818 E., 2026/912 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2026
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/36 E. 2020/579 K.
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın üzerine atılı hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 2 53... . maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklik dikkate alınmadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/4. maddesi uyarınca infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının (4) numaralı bölümünün tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine "Sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/4 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi durumları nazara alınarak takdiren 24 eşit taksit halinde ödenmesine,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/38818, K. 2026/912, 21 Ocak 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama