Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/38879 K.2024/13999

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas sabıkası olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. Maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 08.05.2019 tarih, 2017/9586 Esas ve 2019/5131 Karar sayılı bozma ilamı öncesinde Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2013 tarih, 2013/39 Esas ve 2013/70 Karar sayılı kararında sanık hakkında hükmolunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve birer aylık 10 eşit taksitte a ödenmesine karar verilen 2.000,00 TL adli para cezasının sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle ceza miktarı ve taksit oranı itibarıyla kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeyerek 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası hükmüne aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,