Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/38920 K.2021/10583

Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından kurulan 18.06.2015 tarihli 2014/646 esas 2015/1012 karar sayılı mahkumiyet hükmünün sanık ... tarafından 22.07.2015 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği ve Yargıtay 15. Ceza Dairesi tarafından 25.12.2017 tarihli 2017/35099 esas 2017/28949 karar sayılı ilam ile eylemin TCK’nın 158/1-L maddesi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdiri yetkisinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve Asliye Ceza Mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği ve bu şekilde tebliğnamede yer alan sanık

...’nin 22.07.2015 tarihli temyiz isteminin Yargıtay 15. Ceza Dairesi tarafından incelenerek 25.12.2017 tarihli ilam ile karara bağlandığı anlaşılmış olup; sanık ... hakkında Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından kurulan 18.06.2015 tarihli 2014/646 esas 2015/1012 karar sayılı mahkumiyet hükmüne ilişkin ise sanık ...’in kanun yararına bozma talebinde bulunduğu, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 18.07.2021 tarihli ve 94660652-105-06-5159-2021-Kyb sayılı yazısı ile sanığa yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı ve bu nedenle anılan kararın da kesinleşmediği,

hükümlünün kanun yararına bozma dilekçesinin öğrenme üzerine verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabulü ile merciince değerlendirilmesi gerektiği düşüncesi ile kesinleşmemiş Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18.06.2015 tarihli 2014/646 esas 2015/1012 karar sayılı kararının kanun yararına bozma incelemesine konu edilmediğinin belirtildiği anlaşılmakla; tebliğnamenin sanık kısmında ... yazılmış ise de temyiz eden kısmında sanık ...’in temyizine ve tarihine yer verilmediği, sanık ...’in temyizine ilişkin tebliğnamede görüş bulunmadığından,