Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39096 K.2026/1676

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ve ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin karar ve ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2017 tarih, 2017/24 (E) ve 2017/373 (K) sayılı kararı ile sanık hakkında, resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204/1,62/1,53 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ,bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f-son ,62,52/2-4,53 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 46.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak mahrumiyetine karar verilmiştir.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 12.07.2018 tarihli ve 2018/2172 Esas, 2018/2019 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile , 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesinin sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak;

,bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) Kanun'un 280/1-a ve 303/1-a maddeleri gereğince duruşma açılmaksızın sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm kaldırılarak aynı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan vekilinin temyiz isteği; verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, bu nedenle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir. Sanığın ek karara yönelik temyizi isteği;istinaf mahkemesinin kararının kendisine tebliği edilmediği ve temyiz talebinde bulunamadığı bu nedenle resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, bu nedenle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

A. Ek Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Asıl Karar Yönünden

1.Yapı Kredi Bankası... Şubesine ait 27.600 TL bedelli 05/04/2013 keşide tarihli çekin ibrazında çekin keşidecinin imzası sahte oluşturulmak suretiyle piyasaya sürüldüğünün anlaşılması üzerine çekin sanık tarafından ilk kez piyasaya sürüldüğü ve sanık hakkında resmi belgede sahtecilik, bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını işlediği şeklinde iddia edilen somut olayda sanığın suça konu çeki ticari ilişki nedeniyle ... isimli bir şahıstan aldığı yine ticari ilişki nedeniyle...isimli işletme sahibine verdiğine yönelik beyanı dikkate alınarak adı geçen şahısların tanık sıfatıyla dinlenerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği halde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2.Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 303/1-a. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de;

mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g. maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Ek Karar Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B.Asıl Karar Yönünden Gerekçe (B) bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,