KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/39170 E., 2025/4931 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2018/1692 E., 2019/440 K.
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
367 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2018 tarihli ve 2017/477 Esas, 2018/212 Karar
sayılı kararı ile, sanığın dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 52/2, 53/1-3. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 15.000,00 TL. adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.04.2019 tarihli ve 2018/1692 Esas, 2019/440 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı, mevcut delillerin sanığın mahkumiyeti için yeterli olduğunu, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının gerkeçesi karşın istinaf talebinin esastan reddine karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.
III. GEREKÇE
Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince mühür bozma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 303/1-a. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de;
mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g. maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/39170, K. 2025/4931, 22 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama