Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39205 K.2023/828

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akdağmadeni Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2012 tarihli ve 2011/143 Esas, 2012/175 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 4160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Akdağmadeni Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2012 tarihli ve 2011/143 Esas, 2012/175 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 01.03.2017 tarihli ve 2014/17551 Esas, 2017/6832 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanma imkanı olmamasına karşın uygulanması ile fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Akdağmadeni Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2020 tarihli ve 2017/431 Esas, 2020/293 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 4160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz isteği, cezayı haketmediğine ve temyiz hakkını kullanmak istediğine ilişkindir. 2. Sanık ... Erkek'in temyiz isteği, kendisinin suç kastı olmadığına, herhangi bir para ya da takı almadığına, çelişkili beyanlar nazara alınarak hakkında verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasına ilişkindir. 3. Sanık ...'in temyiz isteği, verilen cezanın haksız olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesine uyulmadığına ve hakkında verilen mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Uzlaşmaya tabi olan bir suçun aynı mağdura karşı uzlaşmaya tabi olmayan başka bir suçla birlikte işlenmesi halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağı öngörülmüş ise de; uzlaşmaya tabi olmayan iftira suçunun dolandırıcılık suçundan daha sonra işlenmesi ve birlikte işlenmemesi karşısında sanıklara isnat olunan basit dolandırıcılık suçları nedeniyle, hükümden önce 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı 253 ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Akdağmadeni Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2020 tarihli ve 2017/431 Esas, 2020/293 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,