Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39261 K.2025/405

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2018 tarihli ve 2017/364 Esas, 2018/164 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, 168/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.02.2019 tarihli ve 2018/2174 Esas, 2019/494 Karar sayılı kararı ile katılan vekili ve sanığın istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 205/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının yasaya aykırı olduğuna, suça konu belgenin vasfında hataya düşüldüğüne ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 205. maddesinde düzenlenen “resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme” suçunun tamamlanabilmesi için belgenin maddi varlığına son verilerek hak sahibinin ondan yararlanmasının engellenmesi gerektiği nazara alındığında; Terme Adli Emanet Memurluğunun 2013/52 sırasında kayıtlı olan ve sanık tarafından yırtıldığı kabul edilen kağıt parçalarının duruşmaya getirtilerek incelenmesi ve yırtılan parçalarının birleştirilmesi durumunda belgeden yararlanma olanağının bulunduğunun ve belgenin hukuki geçerliliğini koruduğunun anlaşılması durumunda eylemin teşebbüs aşamasında kalacağı aksi takdirde suçun tamamlanmış olacağı gözetilmeden eksik incelemeyle karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.02.2019 tarihli ve 2018/2174 Esas, 2019/494 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2 maddesi uyarınca takdîren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,