Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39294 K.2024/5976

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.05.2014 tarihli ve 2013/289 Esas ve 2014/597 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmiştir. 2. Kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 24.10.2019 tarihli ve 2017/28991 Esas, 2019/10557 Karar sayılı ilâmıyla;

"Sanığın 02/11/2012 tarihinde katılana çektiği mesajda; “... ben Ankaradan ayrılacam, tamam dersen sen de gelirsen eylemden ayrılacağım, dilersen boşanma dilekçesini birlikte gidip veririz, karar senin yapamıyorum burda, burda olunca da kopamıyorum kararın ne” şeklinde ifadeler kullanması, katılanın bankalardan çektiği kredilere ilişkin belgeler sunması ve tanıklar ... ile ...’nin, katılanın iddialarını doğrulaması karşısında, sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, taraflar arasında gerçekleşen yazışmalar ve tüm dosya kapsamından;

sanığın, katılanı hileli söz ve davranışlarla aldatıp kendisinden farklı tarihlerde yarar sağlaması şeklinde sübut bulan eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve TCK'nın 157/1, 43/1 maddelerinde düzenlenen zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, atılı suçtan sanığın mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde hataya düşülerek beraatine hükmedilmesi"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2021 tarihli ve 2019/937 Esas, 2021/714 Karar sayılı kararı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ile sanığın 17/05/2012 tarihinde internet üzerinden tanıştıkları, sanığın katılana özel bir gümrükleme şirketinde çalıştığını, eşinden ayrıldığını, bir kız çocuğunun olduğunu, kızının eşinde kaldığını, kendisinin Sitelerde bulunan evinde annesi ile birlikte kaldığını, niyetinin ciddi olduğunu, katılan ile evlenmek istediğini söylediği, sanığın ciddi evlenme niyetinde olduğunu düşünen katılanın, sanığın evlilik amacıyla paraya ihtiyacı olduğunu söylediği ve katılanı kandırması ile ilk olarak 2012 yılının haziran ayında beş yıl vadeli 40.000,00 TL kredi çekip, sanığa verdiği,

yine sanığın üzerine bir suç kaldığını hapis yatmamak için paraya ihtiyacı olduğunu söylediği ve bu hileli hareketleri neticesinde katılanın 32.000,00 TL ve ev alınması için kapora gerektiğini söylediği için 5.000,00 TL kredi çekip sanığa verdiği, sanığın ayrıca diğer tüm harcamaları katılana yaptırdığı, akabinde katılanın sanığın niyetinin ciddi olmadığını anladığı ve zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Mahkemesince sanık hakkında dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2021 tarihli ve 2019/937 Esas, 2021/714 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,